Eerste indruk is belangrijk: Make It Count doet het goed

Een concert recensie vanuit een neutraal point of view. Ik had gehoord van de band Make It Count, maar nog nooit de muziek. Dat maakt deze recensie des te interessanter. Wat is de eerste indruk die de bands I’ll Pick You Up, Vineyard en Make It Count geven voor iemand die ze  voor het eerst hoort en ziet?

De kelder van Dynamo Eindhoven is groot genoeg voor ongeveer 150 mensen. Dat is al niet erg veel maar toch is de zaal maar voor een derde gevuld. En een kwart daarvan bestaat dan weer uit bandleden van de bands die op dat moment niet op het podium staan. De rest bestaat voornamelijk uit jonge meisjes in skinny jeans of ontiegelijk korte rokjes en velen van hen hebben ook een spiegelreflex camera om hun nek hangen.

 Als eerste speelt de band I’ll Pick You Up. De eerste indruk die je krijgt is dat de bandleden erg jong zijn. Ik zou zeggen dat ze net vers van de middelbare school af zijn gekomen. De band bestaat uit een zanger, twee gitaristen, een bassist en een drummer. Een combinatie die je niet vaak ziet. Vaak als er twee gitaristen zijn is een daarvan tevens ook de leadzanger. De band heeft een stroeve start wanneer na het eerste nummer bij een van de gitaristen er al een snaar is gesprongen. De band kan blijkbaar niet verder zonder deze gitarist, want ze staan vervolgens vijf minuten te jammen totdat de kapotte snaar is vervangen.
In het halve uur dat deze band speelt ben ik niet erg onder de indruk. De zanger zingt niet zuiver of hij heeft gewoon totaal geen aangename stem om naar te luisteren. Over het instrumentale gedeelte ben ik ook niet dolenthousiast. Er was wel duidelijk een melodie aanwezig, maar verder was het rommelige herrie. Tussendoor doen ze ook nog een cover. Umbrella van Rihanna. Een nummer dat al veel te vaak door rockbandjes is gecoverd en de versie van I’ll Pick You Up behoort niet tot een van de beteren.
Erg positief kan ik niet zijn over deze band. Ze hebben nog veel verbetering nodig.

Vineyard zorgt al voor veel verbetering. Naast de vrolijke en energieke nummers die je aan Green Day doen denken heeft de band een veel betere uitstraling. Dit beïnvloed ook duidelijk het publiek. Er wordt al een veel meer meegedanst en de sfeer voelt ook een stuk gezelliger. De band presteert erg goed wanneer ze het welbekende nummer “I’ll Be There For You” van de tv-serie Friends coveren. Van dit optreden heb ik zonder twijfel goed genoten.

 Als laatste, de hoofdact van de avond: Make It Count. Ze beginnen met een leuk en spannend intro. Maar de overgang van dit intro naar het eerste nummer is niet vloeiend. Het zijn net twee stukken die niet bij elkaar horen. Maar de goede performance van deze band maakt het allemaal goed. De band rockt lekker, alhoewel niet alle nummers even catchy zijn. Ondanks dat gaat het publiek goed los. Op een vergeven moment springt de bassist van het podium af en gaat midden in het publiek staan. Dit levert nog wat leuks om naar de kijken op. Terwijl de bassist gefocust aan het spelen is en los gaat, komt er een blond meisje bij hem staan. Ze neemt een modellenpose aan en kijkt hem met nepglimlach aan die lijkt te zeggen ‘Kijk mij nou! Kijk hoe mooi ik ben! Zie me!’. Het is echt hilarisch om te zien. Ook vanwege het feit dat hij haar lijkt te zien staan. Al om al doet Make It Count het erg goed en ze hebben zeker de potentie om een keer een volle zaal te trekken.

Pijnlijke en risicovolle hype: ‘Vodka Eyeballing’

Een paar jaar geleden was er de hype om een tampon in te brengen die je eerst in de Whisky had laten weken. En waarom werd dit gedaan? Om dronken te worden zonder last te krijgen van je maag of een slechte adem, wat normaal het effect is wanneer je alcohol drinkt. Dit was eigenlijk alleen maar uitvoerbaar voor vrouwen. Maar het ziet er naar uit dat er alweer een nieuwe manier, van dronken worden zonder te drinken, is gevonden: Vodka eyeballing.

Deze hype is momenteel erg populair onder Britse en Amerikaanse jongeren. Ze gieten pure Vodka in hun ogen om sneller dronken te worden.
Nu verklaar ik die mensen al meteen voor gek. Want Vodka in je oog brand gigantisch. Zoek maar eens zo’n video op YouTube op. Bij al die filmpjes wordt er flink wat afgegild. Maar daarnaast heb ik er zelf ook ervaring mee. Geheel per ongeluk was er wat Vodka met cola in mijn rechter oog gevlogen. Ik had nog een verdunt mengsel in mijn oog gekregen, maar dat brandde al erg genoeg. Ik had meteen mijn oog uitgespoeld, maar het bleef nog zeker een paar minuten branden en mijn oog was helemaal rood.
Dan vraag ik mij toch echt af hoe die jongeren zoiets voor de lol kunnen doen. Hebben ze er nou echt al die pijn er voor over om dronken te worden? Als het zozeer draait om geen slechte adem te krijgen of om geen last van je maag te krijgen, daar hebben ze pepermuntjes en maagtabletten voor uitgevonden.
Vodka bevat gemiddeld per fles ongeveer 40% ethanol. Dit spul kan een ontsteking of trombose aan je ogen veroorzaken. Het is zo dat je ogen de Vodka niet kan absorberen zoals je maag dat doet. Het gevolg hiervan is dat je hoornvlies aangetast wordt met uiteindelijk pemanente gevolgen. Je gezichtsvermogen wordt minder, er ontstaan brandwonden en door vorming van littekenweefsel kun je op een vergeven moment zelfs blind worden.
Dus als je een beetje een gezond verstand hebt, dan neem je die Vodka in via je mond en niet via een ander gat in je lichaam.

Passiespelen 2010 met koninklijk bezoek en extra beveiliging

Venlo – Iedere vijf jaar vinden er in het Venlose theater ‘de Doolhof’ de Passiespelen plaats, waarin het verhaal van de laatste dagen van Jezus Christus wordt vertelt door toneelspel en zang. De première van deze 19de editie zal ook bijgewoond worden door de koningin. Janneke Schmeitz van de organisatie verteld over de voorbereidingen.

Hoe lang zijn jullie al bezig met de voorbereidingen?
“We zijn al sinds eind 2008 bezig met de voorbereidingen. Toen is ook de regisseur, Cees Rullens, bekend gemaakt, zijn de rollen verdeeld en zijn de acteurs begonnen met repeteren. Sinds januari dit jaar repeteren ze ook regelmatig hier op het podium om zo al bekend te worden met het decor. In totaal werken er vierhonderd mensen mee, waaronder 300 acteurs. De rest doet back-office werk, zoals het bouwen van het decor, het maken van de kleding en dergelijke. Mijn man, die hier ook mee werkt, en ik zijn voornamelijk bezig met de promotie.”

De acteurs waren in januari al buiten aan het repeteren toen het zo vreselijk vroor?
“Dat is wel het nadeel van een openlucht theater. Dan zul je even kou moeten lijden. Ik heb in januari zelf een paar keer meegekeken tijdens de repetities. Zelf stond ik met een dikke trui, winterjas en extra sokken nog flink te bibberen, terwijl de acteurs in compleet kostuum met onder andere sandalen daar stonden te oefenen. Zo moet je toch echt waardering voor ze krijgen.”

Waarom zijn de passiespelen om de 5 jaar?
“De weg naar de Passiespelen is zo’n intensief proces, dat het niet mogelijk is om dit ieder jaar te doen. Dat is gewoon te weinig tijd. De acteurs moeten ieder weekend repeteren, en op deze manier zouden ze gewoon geen vrije tijd meer hebben om op vakantie te gaan of om andere dingen te doen. Door dit om de vijf jaar te doen hebben we voldoende tijd om alles zo goed mogelijk voor te bereiden. Daarnaast willen we graag elke keer minimaal 40.000 bezoekers trekken. Als de Passiespelen ieder jaar plaats zouden vinden, zou dit aantal onmogelijk zijn.”

Is het Passiespel het enige dat vertoont wordt in dit theater?
“In de jaren 30 was er hier eerst een soort tuin voor de paters in de omgeving. Tegelen is ook echt het ‘klooster gedeelte’ van Venlo. Dit verleden is ook een van de redenen geweest om hier de Passiespelen te gaan houden. Maar naast de Passiespelen vinden er af en toe ook nog popconcerten plaats. Zo heeft bijvoorbeeld Boris hier al eens een keer een optreden gegeven. Maar momenteel wordt het hele theater gerenoveerd en kunnen er later misschien meer andere optredens plaatsvinden.”

De koningin zal ook aanwezig zijn bij de première op 16 mei. Hoeveel extra komt er nu voor jullie bij kijken rondom de beveiliging?
“Sowieso was het niet makkelijk om de koningin hier bij deze voorstelling te krijgen. We hadden onze aanvraag hiervoor al een jaar geleden ingediend bij de provincie. Het is namelijk zo dat de koningin een provincie maar drie keer per jaar bezoekt en de provincie bepaald dus uiteindelijk welk evenement het best geschikt is. Vervolgens kwam er als eerste een heel team van mensen hier rondkijken om te zien hoe het staat met de veiligheid, hoe de locatie het best beveiligd kan worden, welke route de koningin af gaat leggen en nog meer van dit soort dingen. De beveiliging is natuurlijk veel strenger geworden sinds die aanslag op Koninginnedag vorig jaar, en daar moet dus veel voor geregeld worden van tevoren. Daarnaast moest er ook nog een heel persbericht geregeld worden met de bekendmaking van het bezoek van de koningin. Maar die mocht pas geplaatst worden zodra zij er zelf groen licht voor had gegeven. Eind april mochten we het bericht dus eindelijk naar buiten brengen.”

Is het bezoek van de koningin voor jullie tevens ook een goede vorm van promotie?
“Jazeker! Door dit bezoek krijgen we veel meer landelijke publiciteit. Ons doel is om minimaal 40.000 bezoekers te halen en ik geloof dat deze publiciteit zeker een factor zal zijn waardoor we meer publiek trekken.”

Je zei dat je al wat van het spel hebt gezien. Wat vindt je er tot nu toe van?
“Tot nu toe heb ik al een aantal keren tijdens de repetities meegekeken. Zo heb ik al een aantal scènes los gezien, waaronder de kruistocht van Jezus en de kruisiging. Ik vind het tot nu toe al heel erg mooi, maar ik heb nog geen beeld van het geheel. Dus ik kijk er wel heel erg naar uit om straks de hele uitvoering te zien.”

Review: het eerste Destine album ‘Lightspeed’

Al een lange tijd wordt Destine vergeleken met bands als Fall Out Boy en Simple Plan. Maar met de release van hun allereerste album ‘Lightspeed’ bewijzen ze absoluut het tegendeel. Alle twaalf de nummers hebben een lekker ritme, met ieder een compleet eigen sound. Als je al bekend bent met de muziek van Destine komen zes liedjes je waarschijnlijk bekend voor. Deze zijn eerder in 2009 al uitgebracht op de EP ‘In Your Arms’ en op de single ‘Stars’. Alle nummers zijn samen met producer James Paul Wisner in Florida opgenomen.

De eerste track op het album is meteen een lekker stevige aftrap; ‘In Your Arms’, de eerste single van de Tilburgse band.
Als volgende vind je ‘Everything In Me’. Dit nummer, ‘Stars’ en ‘California Summer’ zijn absoluut de feel good nummers op het album.
De echte energieke rock nummers zijn (naast In Your Arms); ‘Burn’, ‘Sinking Sand’ en de derde single ‘Spiders’. Verder heb je ook nog enkele, wat rustigere nummers, waaronder ‘Where Are You Now’. Een lekkere track waarvan het refrein makkelijk in je hoofd blijft hangen. En tevens is het een net als ‘Wake Me’, een stukje kalmte tussen alle energie door. Al om al is er flink wat afwisseling op het album te vinden.

En als je denkt dat de laatste track op de CD een normaal nummer is, dan heb je het fout. De jongens van Destine hebben goed nagedacht over wat ze als afsluiter wilden hebben. Dat is het nummer ‘In The End’ geworden. Een rustig nummer met een flink meeslepende tekst en melodie, die je kippenvel bezorgt.

Over de nummers die op Lightspeed staan is dus duidelijk goed nagedacht. En die vergelijkingen met Fall Out Boy en andere bands…die kunnen bij het grof vuil gezet worden. Destine bewijst met Lightspeed dat ze compleet hun eigen sound hebben die met geen enkele andere band vergeleken kan worden.

Fallussymbolen geen verwijzing naar seks en lust

Utrecht – Om tegenwicht te bieden aan de eenzijdige westerse associatie met lust en seks, heeft kunstenaar Ruudt Peters de Lingam tentoonstelling tot stand gebracht in museum Catharijneconvent in Utrecht. Tot en met 26 februari is deze expositie daar te bezichtigen.

De lingam is een houten of stenen object in de vorm van een fallus (Latijnse benaming voor het mannelijke geslachtsdeel). In het hindoeïsme en boeddhisme staat dit symbool voor leven, vruchtbaarheid en de scheppende oerkracht, een kracht die sterk is verbonden met seksuele energie. In het Westen wordt hier weer anders tegenaan gekeken. Daar wordt de lingam vooral gezien als symbool voor lust en seks. Peters wil met de LINGAM tentoonstelling, de westerse kijk hierop vernieuwen en de oorspronkelijke, religieuze context van de lingam verduidelijken. Billie-Jo Krul, van de afdeling communicatie binnen museum Catharijneconvent: “Onze insteek is niet om een geile tentoonstelling hier te presenteren. Dat is niet de bedoeling”

Peters nodigde een grote groep kunstenaars, ontwerpers en sieradenmakers van over de hele wereld uit om hun eigen interpretatie te maken van de lingam. De 122 resultaten hiervan zijn te vinden op de tentoonstelling. Bij het uitnodigen hield Peters rekening met een gelijke verdeling tussen mannen en vrouwen en hetero’s en homo’s. “Opvallend is dat de mannen merendeels een kopie van een – misschien wel hun eigen – fallus hebben gemaakt, terwijl de vrouwen veel subtieler in hun benadering zijn geweest”, aldus Peters. Geen enkel kunstwerk lijkt op de ander. Elke kunstenaar heeft zich op zijn of haar eigen manier verdiept in het onderwerp en een persoonlijk uitgangspunt gegeven aan vruchtbaarheid.

De tentoonstelling is pas sinds een paar dagen open, maar de reacties zijn tot nu toe positief. In een gastenboek kunnen bezoekers schrijven wat ze er van vonden. Zo wordt het tot nu toe al als ‘geweldig en gedurfd’ omschreven. Zeker de moeite waard om te bezoeken.

Muffintop

Als je in de categorie ‘niet passende kleding’ gaat kijken naar het verschil tussen mannen en vrouwen, zie je het volgende: Mannen dragen te grote broeken en vrouwen te kleine. Nu is het schijnbaar bij mannen een mode om je boxer zichtbaar te hebben of om je broek zelfs op je knieën te hebben hangen.
Maar die te kleine broek bij vrouwen? Dat wordt in de mode wereld juist bestempeld als een ‘big no-no’.
Maar als dat dan zo is, waarom kom je het dan als je om je heen kijkt geregeld tegen?

Voor mensen die nog niet bekend zijn met het begrip ‘muffintop’. Een muffintop is een term die voornamelijk in Amerika wordt gebruikt voor mensen (bijna altijd vrouwen) die een te strakke broek aan hebben waarvan het gevolg vergelijkbaar is met een muffin waarin de bovenkant over het papieren kuipje heen zakt.
 Het wisselt van een licht deukje in de heupen, wat op zich nog niet zo erg is, tot een flinke pens die over de broek heen hangt. Dat is absoluut niet om aan te zien! Maar waarom doen sommigen van die meiden dat dan alsnog?
Hebben ze nu zo’n goed zelfbeeld, dat ze alleen zien dat de broek dicht kan (waarschijnlijk met veel moeite), maar dat ze niet zien dat hij gewoon veel te strak zit? Het lijkt wel alsof het er om draait dat je per se in dat maatje 36 moet passen. Een maatje groter zal toch echt een ramp zijn. Want je bent niet dun als je net dat ene maatje groter moet nemen. Dat is in principe wat al die mode tijdschriften veel uit lijken te drukken. Kleine maatjes zijn mooi. Grotere maten niet.
 Maar denk nou eens na; een te strakke broek maakt je juist veel dikker dan dat je eigenlijk bent. Als je broek netjes zit en goed past, dan laat dat je er veel beter er uit zien. En wat maakt het nou uit dat die broek een maatje groter is dan je wil hebben? Dat kun je heel simpel oplossen door gewoon het plaatje waar de maat op staat er uit te knippen. Niemand die het dan ziet en jijzelf ook niet.
Een muffin top is absoluut niet charmant, maakt niet uit om welke rede je die te strakke broek draagt. Doe het gewoon niet en waarschijnlijk zul je je in een passende broek een stuk comfortabeler voelen.

Cadeautje verzacht de angst voor de prik

In de Jaarbeurs in Utrecht vindt deze week de tweede vaccinatie ronde tegen de Mexicaanse griep plaats. De opkomst tot nu toe is ruim de helft van het aantal mensen dat een oproep heeft gekregen.

“Ik heb mijn prikpakje aan!” roept een klein meisje enthousiast. Met haar speciale roze pakje aan is ze absoluut niet bang voor het tweede prikje. Dat is alleen niet van alle kinderen te zeggen.
Buiten is er een stroom waar ouders met kinderen af en aan naar de Jaarbeurs lopen. Een man stond ballonnen aan de kinderen uit te delen. “Zullen we eerst een prikje halen en daarna een ballon halen?” zegt een moeder tegen haar twee zoons, die al bijna in de rij staan voor een mooie ballon. Maar dat prikje willen ze liever niet.
Zodra je de hal, ter grootte van een voetbalveld binnenloopt, komt een golf van huilgeluiden en angstkreten je tegemoet. Veel kinderen zien meer op tegen de tweede prik dan tegen te eerste. Bij de tweede prik weten ze wat hun te wachten staat. En dat vinden ze niet allemaal even leuk.
De mascottes van FC Utrecht, muziekanten en verschillende televisies met leuke kinderfilmpjes, zijn bedoeld om de kinderen een beetje af te leiden.
In de grote kale hal zijn 6 hokken gemaakt met witte schotten. Iedereen die voor een prikje komt wordt naar een hok gestuurd waar ze een stempel krijgen, in een eerste ruimte de jassen en andere kleren uit kunnen doen om vervolgens het prikje te krijgen. Er zijn ook een aantal speciale ruimtes voor de kinderen die extreem bang zijn. Hier kunnen deze kinderen op hun gemak rustig worden om uiteindelijk de naald in hun armpje te incasseren. Bij de uitgang krijgt iedereen als beloning een lekker mandarijntje.
De kleine Elize komt met tranen in haar oogjes één van de hokken uitlopen met een cadeautje in haar handen. Deze heeft ze van haar moeder gekregen als troost. “Het was niet leuk,” fluisterde ze zachtjes. Het prikje was voor haar niet pijnlijk, ze was er slechts bang voor. Maar het cadeautje, een klein make-up setje, maakt alles weer helemaal goed.
Vandaag op de tweede dag van de tweede vaccinatie is tot nu al 54% van het aantal opgeroepen mensen komen opdagen. Sommigen komen voor de eerste keer een prikje halen omdat ze de eerste ronde niet konden komen. Voor deze mensen is er daarom in januari van het volgende jaar nog een derde ronde. Deze is wel kleinschaliger als de eerste twee. Degenen die één prik hebben gehad en niet komen voor een tweede zijn voor slechts 40% beschermd tegen de griep. Na de tweede griep ben je voor de volle 100% beschermd.

Thuiszorg moet weer menselijk worden

Den Haag – Het gaat al een tijdje niet goed met de thuiszorg. Daarom organiseerde de actiegroep “zorg geen markt” en Abva Kabo FNV een ondersteuningsactie op het Binnenhof in Den Haag op woensdag 9 december. Het doel was om druk te zetten op de tweede kamer voor de invoer van de initiatiefwet.

 

Dat het zo slecht gaat in de thuiszorg is momenteel voor een groot deel te danken aan marktwerking. Goede thuiszorgers zijn te duur en worden om die rede ontslagen of krijgen niet meer dan het minimumloon uitbetaald. Daarnaast krijgen de mensen die de zorg nodig hebben niet meer de zorg die ze echt nodig hebben. Er is niet meer één vast persoon die met liefde voor deze mensen komt zorgen, maar steeds weer iemand anders. Iemand om schoon te maken, iemand om de koelkast te controleren, enz
“Er zijn twee groepen slachtoffers; de mensen die de zorg nodig hebben en de mensen die met hart en ziel de zorg willen geven. Die zijn het slachtoffer van dat achterlijke marktdenken van de tweede kamer en de meerderheid van de politiek die denken dat je elkaar kapot kunt concurreren en dat je daarmee goede zorg krijgt in dit land. Laat dit duidelijk zijn: ‘zorg is geen markt!’” aldus SP-leider Agnes Kant.
Tijdens de actie bestond een groot deel van de aanwezigen uit mensen die zelf in de thuiszorg werken. Samen wilden ze met deze actie druk uitoefenen op de tweede kamer en ook zo duidelijk mogelijk maken dat de initiatiefwet ingevoerd moet worden.
De initiatiefwet voor menselijke thuiszorg is afkomstig van A. Kant. Deze wet zorgt ervoor dat gemeenten niet verplicht hoeven aan te besteden. Er zal dan een basistarief komen zodat zorgverleners weer een acceptabele loon zullen ontvangen.
 Na de actie is de wet behandeld in de tweede kamer, maar een definitief besluit voor het werkelijk invoeren van deze wet zal voorlopig uitblijven.
Kant is er wel positief over. “Ik hoop dat we vanavond marktwerking achter ons kunnen laten.” Helaas zal ze nog niks kunnen zeggen. Tijdens de tweede kamer bijeenkomst zal Kant alleen maar toe mogen kijken. De andere partijen zullen duidelijk moeten gaan maken waar zij staan tegenover deze wet. Na de kerstvakantie zal Kant mogen reageren op wat er dan allemaal gezegd is. “Wij gaan dit redden, wij stoppen de marktwerking in de thuiszorg.”

Kerkhof op het museumplein

Op de World Aids dag werd er op het museumplein in Amsterdam vandaag campagne gevoerd. Als wij nederlanders ondanks de huidige recessie toch het AIDS fonds blijven steunen, kunnen veel mensen in Afrika gered worden.

Het museumplein kreeg vandaag een compleet andere sfeer door de duizenden witte grafkruizen met rood lint, die daar speciaal voor de campagne waren geplaatst. De kruizen staan voor mensen in Afrika die met het AIDS-virus besmet zijn en dood zullen gaan als ze niet snel medicijnen zullen krijgen.
“Het kan toch niet zo zijn dat wij ons hier druk maken omdat we twee jaar langer moeten doorwerken, dat misschien de aandelen die je had gekocht voor je pensioen niets meer waard blijken te zijn, dat dat belangrijker is dan de mensen in Afrika die op dit moment echt de slachtoffers blijken te gaan worden van de kredietscrisis.” Waren de woorden van Angela Groothuizen, die vandaag ook aanwezig was. Samen met Nederlandse aidsambassadeur Marijke Wijnroks en directeur Louise van Deth van STOP AIDS NOW! wilde zij duidelijk maken dat de mensen in Afrika het meest lijden onder de kredietscrisis. Wij bezuinigen tijdens de crisis onder andere op goede doelen, waaronder het AIDS fonds er een van is. Maar het probleem is dat er hierdoor in Afrika veel mensen geen medicijnen kunnen krijgen en hierdoor hoogstwaarschijnlijk zullen sterven.
Na uitleg over de toestand in Afrika haalden Angela, Marijke en Louise enkele kruizen weg om op symbolische wijze te laten zien dat er nog steeds mensen gered kunnen worden. “Het is geen roep om meer geld, maar een roep om te blijven steunen!” Aldus Angela.
De rede voor Angela om met deze actie te helpen komt voornamelijk omdat ze bij een bezoek in Afrika erg was geschrokken van het aantal mensen die AIDS hebben en geen medicijnen konden krijgen. “’Afrika gaat gewoon uitsterven.’ Dat is het gevoel dat ik die dag had.”

Angela Groothuizen verwijderd symbolisch enkele grafkruizen

Recensie: Destine + Only Seven Left

Net enkele dagen terug uit Amerika, waar ze het laatste deel van hun album, plus de video van de derde
single hebben opgenomen, en toch geen tijd om bij te komen. Afgelopen zaterdag 7 november gaf de Tilburgse band Destine een optreden in de Staddijk in Nijmegen, met Only Seven Left in het voorprogramma.
Als je het al weet te vinden denk je niet meteen dat het een concertzaal is. De Staddijk in Nijmegen lijkt bij de eerste aanblik op een doodnormale boerderij. Maar toch was dit de plek waar alle spectakel plaats vondt.
In het voorprogramma stonden in eerste instantie de twee beginnende bandjes “Running Downhill” en “Only Seven Left”, maar al voordat de deuren van het gebouw opengingen werd bekend dat door onbekende reden “Running Downhill” niet meer kwam. Maar het lukte Only Seven Left ook alleen heel goed om het publiek op te warmen.

De leden van Only Seven Left zijn jong, maar hebben al aardig wat weten te preseteren. Ze zijn de jongste band die ooit in poptempel Paradiso heeft opgetreden, ze hebben in een uitverkochte Melkweg in het voorprogramma van I Am Kloot gestaan, en zo nog meer van dit soort prestaties. Ze doen het niet verkeerd en dat lieten ze ook zaterdagavond blijken. De live performance klonk heel erg goed en ondanks dat hun nummers niet heel erg blijven hangen, was het goed om aan te horen. Maar toch was het enthousiasme van het publiek niet op zijn sterkst. Dat was duidelijk te merken toen ze het publiek vroegen of ze zin hadden in Destine. Het joel-volume ging ineens flink omhoog.

Al dat gejoel klonk al scherp in de oren, maar zodra de jongens Destine het podium opgesprongen kwamen (letterlijk) ging iedereen los. Het optreden was in een woord gewoon geweldig. De hele sfeer die er hing gedurende het hele optreden was gewoon bijna ongelooflijk. Hoe kon het ook anders? De bandleden stonden continue te springen en gaan zelf compleet los en daar weten ze het publiek helemaal mee te infecteren.
Maar er was toch één klein dingetje…Bij de eerste paar liedjes overheerste de instrumenten te veel en was de zang erg moeilijk te horen. Dat werd gelukkig al gauw opgelost en alles klonk helemaal goed in balans.
Destine bestaat nu ongeveer 3 jaar en ze verdienen hun snelle ‘rise to fame’ dubbel en dwars. Het is nu slechts afwachten hoeveel verder ze in bekendheid zullen groeien wanneer ze hun album eind januari volgend jaar uitbrengen.

Voor foto’s check: http://www.staddijk.nl/~masterweb/photos/091107destine/index.htm